ΤΜΗΜΑ ΦΥΣΙΚΗΣ - infogenesis - Ρωμαϊκή Πρωτοχρονιά

Οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά κάθε 1η του Σεπτέμβρη. Κάτι ήξεραν παραπάνω: ήταν βλέπεις πρακτικοί άνθρωποι οι Ρωμαίοι αν μη τί άλλο... καλή χρονιά λοιπόν, καλό ξεκίνημα.

Οι μέρες του καλοκαιριού σταυρώθηκαν χιαστί στο ημερολόγιο και πέθαναν - για κάποιους μαρτυρικά, για άλλους άδοξα, για κάποιους τρίτους ήταν καθαρά θέμα πολιτικής. Το φθινόπωρο έχει μπει πλέον επίσημα κι ας λέει ο καιρός ό,τι θέλει. Η ζωή στη σχιζοφρένεια της μεγάλης πόλης κυλάει βάσει ημερολογίου. Παραείναι σοβαρή και εγωκεντρική για να κάνει τα χατήρια του ηλιόλουστου ουρανού.

Σιγά-σιγά ξαναγεμίζουμε το μπογαλάκι μας, το φορτωνόμαστε στον ώμο και βγαίνουμε ξανά παγανιά στη γνώριμή μας στράτα.

«Πώς τα πέρασες;»
«Καταπληκτικά!»
« Έλα έξω να κάνουμε ένα τσιγάρο να μου τα πεις...»

Βέβαια... έχουμε κι αυτό τώρα! Γίναμε Ευρωπαίοι. Δεν καπνίζουμε "ιν-ντόρς". Από τριτοκοσμικά φουγάρα / αράπηδες, ξαφνικά μεταμορφωθήκαμε σε ευαίσθητους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σεβασμό στον συνάνθρωπο μη-καπνιστή.

Θα πεις την ιστορία της ξεγνοιασιάς σου, θα γκρινιάξεις που γύρισες πίσω στη ρουτίνα σου. Είναι αναμενόμενο και αρμόζον άλλωστε. Η αλήθεια όμως παραμένει πως αν είχες κάτσει άλλη μια βδομάδα στην Φοινικούντα, θα είχες σκυλοφαγωθεί με το έτερόν σου ήμισυ ή την παρέα των όχι-δα-και-τόσο κολλητών σου. Το ξέρεις. Και ο συνομιλητής σου το ξέρει επίσης. Αναστενάζετε, γελάτε και κατά βάθος είστε χαρούμενοι και οι δύο που γυρίσατε πίσω στην καθημερινότητά σας εγκαίρως.

Για μια στιγμή κοιτάζετε πέρα, μπας και δείτε κανα δεντράκι, λίγη θάλασσα, κάτι που να θυμίζει τις καλές στιγμές του καλοκαιριού. Δύσκολη υπόθεση. Δεν έχει μείνει και τίποτα από τις τελευταίες πυρκαγιές... υποψιάζεσαι πως σε λίγο το πράσινο θα είναι είδος πολυτελείας, κάτι που θα βλέπεις στις μπροσούρες των παραθεριστικών θερέτρων να διαφημίζεται ως ‘έξτρα’, μαζί με την πισίνα και το ‘πούλ-μπαρ’. Αναστενάζεις και πάλι. Είχες πάει στην διαδήλωση στο Σύνταγμα να διαμαρτυρηθείς ως καλός και ευσυνείδητος οικολόγος. Δεν άλλαξες τίποτα. Έκανες κάτι όμως. Δεν έκατσες απαθής σπίτι σου. Ή ίσως και να έκατσες. Όπως και να έχει δεντράκι δεν θα δεις αγναντεύοντας πέρα μακριά... ούτε κανέναν κρεμασμένο εμπρηστή θα δεις στα λαϊκά ικριώματα που πιστεύεις ακράδαντα πως θα έπρεπε να είχαν στηθεί. Είσαι πάντως ευαίσθητος. Κάτι είναι και αυτό.

Η ζωή στη μεγάλη πόλη δεν άλλαξε όσο έλειπες. Οι δρόμοι είναι ακόμα το ίδιο βρώμικοι, τα τσιμέντα τόσο ανάλγητα και ψυχοπλακωτικά όσο τα άφησες. Και οι δουλειές σου και οι υποχρεώσεις σου σε περιμένουν κλείνοντάς σου το μάτι, σαν κερατωμένες ερωμένες που ήξεραν πως θα γύριζες πίσω σε αυτές αναπόφευκτα και τώρα είναι έτοιμες να πάρουν την απολαυστική τους εκδίκηση.

Δεν σε τρομάζει αυτό. Δεν σε κάνει να δυσανασχετείς. Στο κάτω-κάτω, αυτή είναι η ζωή σου. Και σου αρέσει, έστω και αν δεν το παραδέχεσαι συχνά.

Η σχολή σου, η δουλειά σου, η πτυχιακή σου, η πρακτική που θα αρχίσεις από Δευτέρα, αυτά είναι που σε προσδιορίζουν, που σε κάνουν να νιώθεις πως γύρισες σπίτι σου στ’ αλήθεια.

Τί κι αν οι Τούρκοι άναψαν φωτιές στο Αιγαίο ως συνήθως, η Αττική κατακάηκε για πολλοστή φορά... Τί κι αν οι φόροι θα αυξηθούν, καθώς και η τιμή των μαυρομάτικων φασολιών, της βενζίνης και του εισαγόμενου ουισκιού και των τσιγάρων; Εσύ έχεις τον τρόπο σου να επιβιώνεις πάντα. Κάτι θα βρεις και θα αντέξεις μέχρι το επόμενο καλοκαίρι...

Μου αρέσει που έχεις βάλει και στόχους. «Από Σεπτέμβρη θα...». Είναι όντως σαν πρωτοχρονιά. Η Ρωμαϊκή παράδοση καλά κρατεί... τελικά μου φαίνεται είμαστε όντως περισσότερο Ρωμιοί, παρά Έλληνες...

Δε βαριέσαι... κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε σ' έναν κόσμο που σκέφτεται τα χειρότερα για μας. Τα σκαρφίζεται συστηματικά. Και γι' αυτό και μόνο είμαστε ήρωες που γυρίσαμε... γυρίσαμε, γιατί θέλουμε κάπου να πάμε. Και απλώς από Σεπτέμβρη θα αρχίσουμε να φτιάχνουμε τις βαλίτσες μας για εκεί - όπου κι αν είναι αυτό!

Μάριος Κουτσούκος